‘Da’s grappig’, denk ik bij het lezen van een reactie op een van mijn eerdere columns. Die mijnheer omschrijft exact het knelpunt, maar weet de vrouw zelf toch als oorzaak aan te wijzen. Ik ben erg blij met zijn e-mail; zo blijf ik ervan overtuigd dat het Vrouwen Elektronica Panel toch nog echt een uitdaging heeft. In zijn reactie schrijft deze retailer wel als eerste dat hij het initiatief begrijpt en dat hij het waardeert als vrouwen geïnteresseerd zijn in de techniek en zijn producten.
Het nieuws over de kredietcrisis begint toch wel erg dominante vormen aan te nemen maar dat het serieus is daar kunnen we niet omheen. Wat echter een storende bijkomstigheid is zijn goeroes die juist heel enthousiast benadrukken dat deze crisis ‘enorme’ kansen creëert voor ‘iedereen’. En hoewel ik graag een neutrale partij hierin zou willen zijn, toch sluit ik een heel klein beetje hierbij aan. Tenminste, ik denk dat het nu tijd is om je mouwen op te stropen en te laten zien wat je waard bent. Een andere weg inslaan opent de ogen en als het goed is brengt het meer geld in het laatje.
Als vrouw kan ik natuurlijk makkelijk praten, letterlijk en figuurlijk, als het gaat om vrouwen in zogenaamde mannendomeinen. Maar het lijkt er soms op dat er in de beleving van de mannelijke elektronica branche meer associaties zijn met vrouwen: knalroze, glinsterend en vooral niet te technisch. Ik wil niet klagen maar dat is toch een beetje een belediging. Waarom worden er dan voor mannen geen blauwe geluidsinstallaties gemaakt? Ik weet het, het is moeilijk om vrouwen te doorgronden.

Ja, ik wil me aanmelden!